مولاى ما أبي عبد اللّه جعفر الصادق ( ع ) از پدر معصومش مولاى ما أبي جعفر الباقر ( ع ) قال : « قال رسول اللّه ( ص ) : لكلّ شيء وجه ، و وجه دينكم الصلاة ، فلا يشيننّ احدكم وجه دينه ، و لكلّ شيءٍ أنف ، و أنف الصلاة التكبير » « 1 » هر چيز را روى باشد و روى دين شما نماز است و هر چيز را بينى باشد و بينى نماز شما تكبير است ، پس بايد كه هيچ‌يك از شما روى دين خود را كه نماز است به عيب نقصان عيبناك نكند . حادى عشر : از طريق كافى كلينى - رضي اللّه تعالى عنه - في الصحيح عن هشام بن سالم ، عن أبي عبد اللّه ( ع ) ، قال : « اذا قام العبد في الصلاة ، فخفّف صلاته ، قال اللّه تبارك و تعالى لملائكته : اما ترون إلى عبدي ، كأنّه يرى « 2 » أنّ قضاء حوائجه بيد غيري ؟ أما يعلم أنّ قضاء حوائجه بيدي ؟ » « 3 » ؛ به سند صحيح از مولاى ما ابو عبد اللّه الصادق ( ع ) نقل شده است : هرگاه بنده برخيزد به اداى نماز فريضه و به جهت حاجتى كه داشته باشد در آداب و مسنونات و اذكار و ادعيه تخفيف كند ، و نماز را مخفّف بجاآورد كه به تحصيل آن مطلب مشغول شود ، جناب مقدس الهى - تبارك و تعالى - به ملائكهء خود خطاب نمايد و گويد كه : هيچ نظر به اين بندهء من نمىكنيد كه از براى سعى در حاجت دنيا نماز خود را كه اكسير سعادت دنيا و آخرت است ، خفيف و ناقص مىكند ؟ همانا كه گمان مىدارد كه قضاى حوايج او در دست قدرت ديگرى است غير من ، آيا نمىداند كه قضاء حوايج او در دست قدرت من است ، نه ديگرى ؟

--> ( 1 ) . كافى ، ج 3 ، ص 270 ، ح 16 . ( 2 ) . در حاشيه نسخه « الف » آمده است : « يرى به صيغهء مجهول است ، از رؤية ، بمعنى ظنّ ، يعنى گويا اين ظنّ مىكند » . ( 3 ) . كافى ، ج 3 ، ص 269 ، باب من حافظ على صلاته ، ح 10 .